دایجستیو

هپاتیت C Hepatitis) C)

هپاتیت C یک عفونت کبدی است که توسط ویروس هپاتیت C ایجاد می شود. هپاتیت C می تواند از یک بیماری خفیف که چند هفته طول می کشد تا یک بیماری جدی و طولانی مدت باشد. هپاتیت C اغلب به عنوان "حاد" توصیف می شود ، به معنی عفونت جدید ، یا "مزمن" ، به معنی عفونت طولانی مدت. ویروس هپاتیت C (HCV) از طریق خون آلوده منتشر می شود. تا همین اواخر ، درمان هپاتیت C به تزریق هفتگی و داروهای خوراکی نیاز داشت که بسیاری از افراد آلوده به HCV به دلیل سایر مشکلات سلامتی یا عوارض جانبی غیرقابل قبول ، نمی توانستند از آنها استفاده کنند. امروزه HCV مزمن با داروهای خوراکی که هر روز به مدت دو تا شش ماه مصرف می شود قابل درمان است. هنوز هم ، تقریباً نیمی از افراد مبتلا به HCV نمی دانند که آلوده شده اند ، عمدتا به این دلیل که هیچ علامتی ندارند و ظهور آن ممکن است ده ها سال طول بکشد. به همین دلیل ، گروه ویژه خدمات پیشگیری ایالات متحده توصیه می کند که همه بزرگسالان 18 تا 79 ساله از نظر هپاتیت C مورد غربالگری قرار بگیرند ، حتی افراد بدون علائم یا بیماری کبدی شناخته شده. بزرگترین گروه در معرض خطر شامل همه افراد متولد سالهای 1945 تا 1965 است - جمعیتی پنج برابر بیشتر از افراد متولد سالهای دیگر.

علائم

عفونت طولانی مدت با ویروس هپاتیت C به عنوان هپاتیت مزمن C شناخته می شود. هپاتیت C مزمن معمولاً یک عفونت خاموش برای سالها است ، تا زمانی که ویروس به کبد آسیب برساند تا علائم و نشانه های بیماری کبد را ایجاد کند.

علائم و نشانه ها عبارتند از:

• به راحتی خونریزی می کنید.
• کبودی به راحتی
• خستگی
• اشتهای ضعیف
• تغییر رنگ زرد پوست و چشم (زردی)
• ادرار تیره رنگ
• خارش پوست
• تجمع مایعات در شکم شما (آسیت)
• ورم در پاها
• کاهش وزن
• گیجی ، خواب آلودگی و اختلال گفتار (انسفالوپاتی کبدی)
• عروق خونی مانند عنکبوت روی پوست شما (آنژیوم عنکبوتی)

هر عفونت مزمن هپاتیت C با یک مرحله حاد شروع می شود. هپاتیت C حاد معمولاً تشخیص داده نمی شود زیرا به ندرت علائم ایجاد می کند. وقتی علائم و نشانه ها وجود دارد ، ممکن است شامل زردی همراه با خستگی ، حالت تهوع ، تب و درد عضلانی باشد. علائم حاد یک تا سه ماه پس از قرار گرفتن در معرض ویروس ظاهر می شود و دو هفته تا سه ماه طول می کشد. عفونت حاد هپاتیت C همیشه مزمن نمی شود. برخی از افراد پس از مرحله حاد HCV را از بدن خود پاک می کنند ، نتیجه ای که به عنوان پاکسازی خود به خود ویروسی شناخته می شود. در مطالعات انجام شده بر روی افراد مبتلا به HCV حاد ، میزان ترشحات ویروسی خود به خود از 15 تا 25 درصد متغیر است. هپاتیت C حاد نیز به خوبی به درمان ضد ویروسی پاسخ می دهد.

علل

عفونت هپاتیت C توسط ویروس هپاتیت C (HCV) ایجاد می شود. عفونت وقتی خون آلوده به ویروس وارد جریان خون فرد غیرآلوده می شود ، گسترش می یابد. در سطح جهانی ، HCV به چندین شکل مشخص وجود دارد که به عنوان ژنوتیپ شناخته می شوند. هفت ژنوتیپ متمایز HCV و بیش از 67 زیرگروه شناسایی شده است. متداول ترین ژنوتیپ HCV در ایالات متحده نوع 1 است. اگرچه هپاتیت C مزمن بدون توجه به ژنوتیپ ویروس آلوده روند مشابهی را دنبال می کند ، اما توصیه های درمانی بسته به ژنوتیپ ویروسی متفاوت است.

عوامل خطر

خطر ابتلا به عفونت هپاتیت C در صورت افزایش موارد زیر افزایش می یابد:

• آیا شما یک کارمند مراقبت های بهداشتی هستید که در معرض خون آلوده قرار گرفته است ، اگر سوزن آلوده پوست شما را سوراخ کند این اتفاق می افتد.
• آیا تاکنون داروهای غیرقانونی تزریق یا استنشاق کرده اید.
• HIV داشته باشید.
• با استفاده از تجهیزات غیر استریل سوراخ کردن یا خال کوبی را در یک محیط ناپاک انجام داده باشید.
• تزریق خون یا پیوند اعضا قبل از سال 1992 انجام داده اید.
• کنسانتره های فاکتور لخته شدن را قبل از 1987 دریافت کرده اید.
• درمان های همودیالیز را برای مدت زمان طولانی دریافت کرده اید.
• از زنی مبتلا به عفونت هپاتیت C متولد شده باشید.
• تاکنون در زندان بوده اید.
• بین سالهای 1945 و 1965 متولد شده اید (گروه سنی با بیشترین شیوع عفونت هپاتیت C)

عفونت هپاتیت C که طی سالیان طولانی ادامه دارد می تواند عوارض قابل توجهی ایجاد کند ، مانند:

• زخم کبد (سیروز). پس از دهه ها عفونت هپاتیت C ، ممکن است سیروز رخ دهد. ایجاد زخم در کبد عملکرد کبد را با مشکل روبرو می کند.
• سرطان کبد. تعداد کمی از افراد مبتلا به عفونت هپاتیت C ممکن است به سرطان کبد مبتلا شوند.
• نارسایی کبدی سیروز پیشرفته ممکن است باعث توقف عملکرد کبد شود.

پیشگیری از هپاتیت C

با انجام اقدامات احتیاطی زیر از خود در برابر عفونت هپاتیت C محافظت کنید:

مصرف داروهای غیرقانونی را متوقف کنید ، خصوصاً در صورت تزریق آنها. اگر از داروهای غیرقانونی استفاده می کنید ، به دنبال کمک باشید. در مورد سوراخ کردن بدن و خال کوبی احتیاط کنید. اگر سوراخ کردن یا خال کوبی را انتخاب می کنید ، به دنبال یک فروشگاه معتبر بگردید. پیش از این در مورد نحوه تمیز کردن تجهیزات سوال کنید. اطمینان حاصل کنید که کارمندان از سوزن های استریل استفاده می کنند. اگر کارمندان به سوالات شما پاسخ نمی دهند ، به دنبال فروشگاه دیگری بگردید. رابطه جنسی ایمن تری را دنبال کنید. با چندین شریک زندگی و یا با شریکی که وضعیت سلامتی او نامشخص است ، رابطه جنسی محافظت نشده نداشته باشید. انتقال جنسی بین زوجین تک همسر ممکن است رخ دهد ، اما خطر کم است.

متاسفانه هنوز واکسنی برای پیشگیری از ابتلا به هپاتیت C وجود نداشته و واکسن های موجود فقط برای هپاتیت B و A می باشند. برای پیشگیری از ابتلا:

• درصورت اعتیاد موادمخدر را ترک نمایید. درصورت مصرف و تزریق از وسایل مشترک استفاده نکنید.
• درمکان های غیربهداشتی و بدون مجوز اقدام به خالکوبی و تاتو نکنید.
• از رابطه جنسی پرخطر و رابطه های بی بندوبار خودداری نمایید.
• وسایل شخصی همچون مسواکتان را بادیگران باشتراک نگذارید.

دستگاه گوارش

دستگاهی از اندام ها است که مسئول ورود و خارج شدن غذا از بدن و استفاده از غذا برای سالم نگه داشتن بدن است. دستگاه گوارش شامل غدد بزاقی ، دهان ، مری ، معده ، کبد ، کیسه صفرا ، لوزالمعده ، روده کوچک ، روده بزرگ و راست روده است.

7 مرحله هضم 

فرآیندهای هضم عبارتند از بلع ، پیشرانه ، هضم مکانیکی ، هضم شیمیایی ، جذب و اجابت مزاج.
دستگاه گوارش انسان از دستگاه گوارش به علاوه اندام های جانبی هضم (زبان ، غدد بزاقی ، لوزالمعده ، کبد و کیسه صفرا) تشکیل شده است. هضم شامل تجزیه مواد غذایی به اجزای کوچکتر و کوچکتر است ، تا زمانی که بتوانند در بدن جذب شوند. روند هضم غذا دارای سه مرحله است. اولین مرحله مرحله هضم سفالیک است که با ترشحات معده در پاسخ به بینایی و بوی غذا شروع می شود. این مرحله شامل تجزیه مکانیکی غذا با جویدن و تجزیه شیمیایی آنزیم های گوارشی است که در دهان صورت می گیرد.
بزاق حاوی آنزیم های گوارشی به نام آمیلاز ، و لیپاز لینگوال است که توسط غدد بزاقی و غدد سروز زبان ترشح می شود. آنزیم ها شروع به تجزیه مواد غذایی در دهان می کنند. جویدن ، که در آن غذا با بزاق مخلوط می شود ، فرایند مکانیکی هضم را آغاز می کند. این یک بولوس تولید می کند که می تواند در مری بلعیده شود و وارد معده شود. در معده مرحله معده هضم اتفاق می افتد. این غذا بیشتر با مخلوط شدن با اسید معده تجزیه می شود تا زمانی که به دوازدهه وارد شود ، در مرحله سوم روده هضم ، جایی که با تعدادی از آنزیم های تولید شده در لوزالمعده مخلوط می شود. هضم غذا با جویدن غذایی که توسط عضلات جونده ، زبان و دندان انجام می شود ، و همچنین با انقباضات پرایستال و تقسیم بندی کمک می کند. اسید معده و تولید مخاط در معده برای ادامه هضم غذا ضروری است. Peristalsis انقباض ریتمیک عضلات است که از مری شروع می شود و در امتداد دیواره معده و بقیه دستگاه گوارش ادامه می یابد. این امر در ابتدا منجر به تولید كیمه می شود كه وقتی به طور كامل در روده باریك تجزیه می شود ، به صورت كایل در سیستم لنفاوی جذب می شود. بیشتر هضم غذا در روده کوچک انجام می شود. آب و برخی مواد معدنی دوباره در خون در روده بزرگ روده بزرگ جذب می شوند. مواد زائد هضم (مدفوع) از طریق مقعد از مقعد دفع می شود.

قسمتهای اصلی سیستم گوارش

غدد بزاقی
حلق
مری
معده
روده کوچک
روده بزرگ
رکتوم
اندام های گوارشی جانبی: کبد ، کیسه صفرا ، لوزالمعده

دهان

دهان اولین قسمت دستگاه گوارش فوقانی است و به چندین ساختار مجهز است که اولین فرآیند هضم را آغاز می کند.اینها شامل غدد بزاقی ، دندانها و زبان هستند. دهان از دو ناحیه تشکیل شده است. دهلیز و حفره دهان مناسب است. دهلیز ناحیه ای بین دندان ها ، لب ها و گونه ها است و بقیه حفره دهان مناسب است. بیشتر حفره دهان با مخاط دهان پوشانده شده است ، غشای مخاطی که مخاط روان کننده تولید می کند ، که فقط مقدار کمی از آن مورد نیاز است. ساختار غشاهای مخاطی در نواحی مختلف بدن متفاوت است اما همگی آنها یک مخاط روان کننده تولید می کنند که یا توسط سلولهای سطحی ترشح می شود یا بیشتر غدد زیرین ترشح می شوند. غشای مخاطی در دهان به عنوان مخاط نازکی که پایه های دندان را ترسیم می کند ، ادامه می یابد. جز اصلی مخاط ، گلیکوپروتئین موسین است و نوع ترشح شده با توجه به منطقه درگیر متفاوت است. موسین چسبناک ، شفاف و چسبنده است. زیر غشای مخاطی در دهان ، یک لایه نازک از بافت عضله صاف وجود دارد و اتصال شل به غشا ، خاصیت کشش زیادی به آن می دهد.

زبان

غذا با عمل زبان و ترشح بزاق در دهان وارد مرحله اول فرآیند هضم غذا می شود. زبان عضوی حسی گوشتی و عضلانی است و اولین اطلاعات حسی از طریق جوانه های چشایی موجود در پاپیلاهای سطح آن دریافت می شود. اگر طعم و مزه مطبوع باشد ، زبان عمل می کند ، غذایی را که باعث تحریک ترشح بزاق از غدد بزاقی در دهان می شود ، دستکاری می کند. کیفیت مایع بزاق به نرم شدن غذا کمک می کند و محتوای آنزیم آن در حالی که هنوز در دهان است تجزیه می شود. اولین قسمت غذایی که تجزیه می شود نشاسته کربوهیدرات ها (توسط آنزیم آمیلاز در بزاق) است. زبان توسط نوار رباطی به نام frenum به کف دهان متصل می شود و این باعث تحرک زیادی برای دستکاری غذا (و گفتار) می شود. دامنه دستكاری با عمل چندین عضله به طور مطلوب كنترل می شود و در محدوده خارجی آن توسط كشش فرنوم محدود می شود. دو مجموعه عضله زبان ، چهار عضله ذاتی است که از زبان منشا می گیرند و با شکل گیری آن درگیر می شوند و چهار عضله خارجی که از استخوان منشا می گیرند با حرکت آن درگیر می شوند.

معده

معده یکی از ارگانهای اصلی دستگاه گوارش است. این عضوی به طور مداوم به شکل J است که در انتهای فوقانی آن به مری و در انتهای تحتانی آن به دوازدهه متصل می شود. اسید معده (آب غیررسمی معده) ، تولید شده در معده نقش مهمی در روند هضم غذا دارد و عمدتا حاوی اسید کلریدریک و کلرید سدیم است. هورمون پپتیدی ، گاسترین ، تولید شده توسط سلول های G در غدد معده ، تولید آب معده را تحریک می کند که آنزیم های گوارشی را فعال می کند. پپسینوژن یک آنزیم پیش ساز (زیموژن) است که توسط سلولهای اصلی معده تولید می شود و اسید معده این ماده را به آنزیم پپسین که هضم پروتئین ها را آغاز می کند ، فعال می کند. از آنجا که این دو ماده شیمیایی به دیواره معده آسیب می رسانند ، مخاط توسط غدد معده بی شماری در معده ترشح می شود تا یک لایه محافظ لزج در برابر اثرات مخرب مواد شیمیایی بر روی لایه های داخلی معده ایجاد کند.

دستگاه گوارش پایین

دستگاه گوارش پایین (GI) ، شامل روده کوچک و کل روده بزرگ است. روده روده یا روده نیز نامیده می شود. دستگاه GI پایین از اسفنکتر پیلوریک معده شروع و در مقعد به پایان می رسد. روده کوچک به دوازدهه ، ژژنوم و ایلئوم تقسیم می شود. سکوم تقسیم بین روده کوچک و بزرگ را مشخص می کند. روده بزرگ شامل رکتوم و کانال مقعدی است.

روده بزرگ شامل کولون (Colon)، راست‌روده (Rectum) و مقعد می‌باشد. طول روده بزرگ حدود یک متر است. آبی که برای هضم غذاها مورد استفاده قرار گرفت بود در روده بزرگ باز جذب می‌شود و باعث می‌شود که مدفوع بدون آب و خشک ایجاد شود. هنگامی که مدفوع به راست روده می‌رسد، بر اثر انقباضات واکنشی که در راست‌روده ایجاد می‌شود و ماهیچه‌های دریچه یا اسفنکتر مقعد را شل می‌نماید، احساس دفع مدفوع به شخص دست می‌دهد. اسفنکترهای مقعد، ماهیچه‌های حلقوی شکلی می‌باشند که کنترل بازشدن و بسته شدن مقعد را در اختیار دارند. معمولاً حدود یک تا سه روز طول می‌کشد که غذا از دهان تا مقعد برسد. بعضی از افراد روزی دو یا سه بار مدفوع می‌کنند، در حالیکه سایرین روزی یک بار و بعضی‌ها نیز هر دو یا سه روز یک بار مدفوع می‌کنند که تمام این موارد طبیعی هستند.

صفرا چیست؟ صفرا مایع زرد آبکی و تلخ می باشد که توسط سلول های کبد ساخته می شود و توسط لوله های باریکی به کیسه صفرا و روده کوچک می ریزد. صفرا مایعی است که در کبد ساخته شده و در کیسه صفرا ذخیره و تغلیظ می شود تا موقعی که بدن نیاز به هضم چربی ها پیدا کند. در این زمان کیسه صفرا منقبض شده وصفرا را از طریق مجاری صفراوی به داخل روده کوچک می ریزد، جایی که صفرا به هضم چربی ها کمک می کند. صفرا حاوی آب، کلسترول، نمک های صفراوی، پروتئین ها و بیلی روبین است. نمک های صفراوی، با چربی ها ترکیب می شوند و بیلی روبین (رنگ دانه) نیز به صفرا و مدفوع رنگ زرد می دهد صفرا عضوی از بدن است که تا وقتی کارش را درست انجام می دهد، کسی متوجه حضور آن نمی شود و به آن اهمیت نمی دهد. خیلی وقت ها همین کم توجهی ها به کیسه صفرا و خواسته های اوست که با دردهای شدید، ناراحتی خود را اظهار می کند. آن وقت است که دیگر زندگی فرد مختل شده و تمام حواسش به همین کیسه صفرا جمع می شود.

رفلاکس معده یا gastroesophageal reflux disease

بیماری ریفلاکس معده (GERD) نوعی اختلال گوارشی است که در صورت برگشت اسیدهای معده اسیدی یا غذا و مایعات از معده به مری ایجاد می شود. ریفلاکس افراد در هر سنی را تحت تأثیر قرار می دهد - از نوزاد تا بزرگسال. افراد مبتلا به آسم در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به GERD قرار دارند.بازگشت اسید به مری یا واشاریدگی معده‌ای مروی یا ریفلاکس گاستروازوفاژیال که در میان مردم به نام ترش کردن شناخته می‌شود به معنی آسیب‌های موکوزی و نشانه‌های مزمن در اثر بازگشت غیرعادی محتویات و اسید معده به مری است. نشانه‌های متداول بازگشت معده‌ای مروی سوزش سر دل، درد قفسه سینه (پشت جناغ) و بوی بد دهان و احساس ترش کردن است. یک پنجم ایرانی‌ها مبتلا به واشاریدگی معده هستند، یعنی حداقل هفته‌ای یک یا دو بار ترش می‌کنند. علل مختلفی مانند شل بودن اسفنگتر تحتانی مری یا زیاد بودن دفعات شل شدن این اسفنگتر یا ضعف مکانیسمهای دفاعی انتهای مری موجب این آسیب می‌شود. در واقع تغییرات دائمی یا ناپایدار در مانع بین معده و مری موجب این بیماری می‌شود. افرادی که اضافه وزن دارند، وعده‌های غذایی حجیم می‌خورند، لباسهای تنگ می‌پوشند یا سیگار می‌کشند بیشتر در معرض خطر هستند. GERD در اثر ریفلاکس مکرر اسید ایجاد می شود. هنگام بلع ، یک نوار عضلانی دایره ای در اطراف مری (اسفنکتر تحتانی مری) شل می شود و اجازه می دهد مواد غذایی و مایعات به معده شما بریزند. سپس اسفنکتر دوباره بسته می شود.

نشانه‌ها و علایم

• علایم متداول عبارتند از:
• سوزش سردل و جناغ سینه
• استفراغ
• نارسایی بلع
• علایم کمتر متداول نیز عبارتند از:
• درد در هنگام بلع
• ،ترشح بیش از حد بزاق که در پاسخ به اسید معده توسط عصب واگ تحریک میشود
• حالت تهوع
• درد در محل قفسهٔ سینه
• سرفه یا تشدید آسم

درمان دارویی ریفلاکس با آنتی اسید، مهارکننده پمپ هیدروژنی مانند پنتوپرازول وامپرازول و داروهای افزایش دهنده تون عضلانی اسفنگتر تحتانی مری مانند دومپریدون و متوکلوپرامید و سیزاپراید است. نوشیدنی‌ها و خوراکی‌های دارای کافئین یا دارای اسید مثل کاکائو، قهوه، چای، نوشابه‌های گازدار و مرکبات (پرتقال، لیموترش و ...) باعث تشدید این بیماری می‌شود. همچنین مصرف الکل، کشیدن سیگار، مصرف مواد مخدر، دراز کشیدن بعد از غذا، مصرف حجم زیادی از مایعات همراه با غذا و مصرف غذاهای چرب، برگشت اسید را تشدید می‌کند. بیماران همچنین باید از مصرف غذاهای تند و سبزیجاتی مثل پیاز، سیر و نعناع اجتناب کنند. بالا بردن ارتفاع بالاتنه بدن نسبت به پایین‌تنه هنگام دراز کشیدن و خواب می‌تواند از برگشت اسید معده به مری جلوگیری کند. همچنین نبایستی کمربند و لباس تنگ پوشید.

چند روش برای تسکین ریفلاکس اسید بدون دارو

• کم و آهسته بخورید. وقتی معده بسیار پر باشد ، می تواند ریفلاکس بیشتری به مری داشته باشد. 
• از مصرف غذاهای مضر خودداری کنید.
• نوشیدنی های گازدار ننوشید.
• بعد از خوردن غذا بیدار بمانید.
• خیلی سریع حرکت نکنید.
• روی شکم نخوابید.
• در صورت توصیه وزن کم کنید.
• اگر سیگار می کشید ، آن را ترک کنید.

هنگام ابتلا به ریفلاکس از مصرف چه غذاهایی باید خودداری کرد؟

غذاهای محرک معمول برای افرادی که دچار ریفلاکس هستند:

حلقه های سرخ شده و پیاز.
محصولات لبنی پرچرب ، مانند کره ، شیر کامل ، پنیر معمولی و خامه ترش.
برش های چرب یا سرخ شده گوشت گاو ، گوشت خوک یا گوشت بره.
چربی بیکن ، چربی ژامبون و گوشت خوک.
دسرها یا میان وعده هایی مانند بستنی و چیپس سیب زمینی.
پرخوری نکنید .
کاهش وزن .
از رژیم کم کربوهیدرات پیروی کنید.
مصرف الکل خود را محدود کنید.
زیاد قهوه ننوشید.
ادامس جویدن.
از پیاز خام خودداری کنید.
مصرف نوشیدنی های گازدار را محدود کنید.

اگرچه تحقیقات درباره رفلاکس عسل و اسید محدود است ، اما هنوز هم یک روش ایمن و موثر برای درمان ریفلاکس اسید در نظر گرفته می شود. اگر تصمیم دارید عسل را امتحان کنید ، به یاد داشته باشید: یک دوز معمول حدود یک قاشق چای خوری در روز است. عسل می تواند بر میزان قند خون شما تأثیر بگذارد.
زنجبیل به طور طبیعی ضد التهاب است ، و یک درمان طبیعی برای مشکلات دستگاه گوارش است ، به همین دلیل بسیاری از افراد در حالت تهوع از زنجبیل استفاده می کنند. برای تسکین علائم ریفلاکس اسید می توانید تقریباً به هر چیزی زنجبیل رنده شده اضافه کنید!

چه میوه ای برای ریفلاکس اسید مفید است؟ خربزه - هندوانه ، طالبی و عسل همه میوه های کم اسیدی هستند که از بهترین مواد غذایی برای ریفلاکس اسید هستند. بلغور جو دوسر - این استاندارد صبحانه دلپذیر ، سیرکننده ، دلچسب و سالم ، برای ناهار نیز جواب می دهد.

آیا ماست انتخاب خوبی است؟ ماستی که خیلی ترش هم نباشد برای ریفلاکس اسید بسیار عالی است ، به دلیل پروبیوتیک هایی که به نرمال شدن عملکرد روده کمک می کنند. ماست همچنین پروتئین را تأمین می کند و ناراحتی معده را تسکین می دهد و اغلب احساس خنک سازی می کند

آیا سرکه سیب برای ریفلاکس اسید مفید است؟
ممکن است برای تسکین علائم ریفلاکس اسید از سرکه سیب استفاده کنید ، اما هیچ تضمینی وجود ندارد که موثر باشد. تصور می شود این داروی خانگی با خنثی سازی اسید معده به تعادل pH معده شما کمک می کند. به طور کلی مصرف مقدار کمی سرکه سیب بی خطر است. آن را با آب رقیق کنید.

غذاهایی که ممکن است به کاهش علائم شما کمک کنند:

• سبزیجات سبزیجات به طور طبیعی چربی و قند کمی دارند و به کاهش اسید معده کمک می کنند. 
• زنجبیل
• بلغور جو دوسر
• میوه های به جز مرکبات
• گوشت بدون چربی و غذاهای دریایی
• سفیده تخم مرغ
• چربی های سالم

آیا نان برای ریفلاکس اسید مفید است؟
غلات کامل - فیبر بالا ، غلات کامل مانند برنج قهوه ای ، بلغور جو دوسر و نان های سبوس دار به جلوگیری از علائم ریفلاکس اسید کمک می کنند. آنها منبع خوبی از فیبر هستند و ممکن است به جذب اسید معده کمک کنند.
سریعترین راه برای بهبود اسیدیته چیست؟
 سعی کنید از ترشی ها ، غذاهای دودی تند و پر ادویه ، سرکه های تند و غیره پرهیز کنید - مقداری برگ نعنا را در آب بجوشانید و بعد از غذا یک لیوان از آن بنوشید. - مکیدن یک تکه گل میخک یکی دیگر از درمان های موثر است. - موز ، بادام و ماست همه برای تسکین فوری اسیدیته شناخته شده اند.

چه ویتامین هایی می توانید برای ریفلاکس اسید مصرف کنید؟

ویتامین های A ، C و E
GERD نوعی پیشرفته از ریفلاکس معده است. نتایج نشان داد که مصرف ویتامین های A ، C و E از طریق میوه ها ، سبزیجات و مکمل های ویتامین ممکن است به جلوگیری از GERD و عوارض آن کمک کند. شرکت کنندگان در یک مطالعه که میوه و سبزیجات بیشتری مصرف کردند ، علائم کمتری از ریفلاکس اسید را تجربه کردند.

چه چیزی می توانم به جای امپرازول استفاده کنم؟
اینها شامل مهارکننده های پمپ پروتون مانند esomeprazole (Nexium) ، امپرازول (Prilosec) ، pantoprazole (Protonix) و lansoprazole (Prevacid) است. سایر آنتی اسیدها مانند Maalox ، Mylanta و Tums هستند. و آنتاگونیست های گیرنده های H2 (هیستامین) مانند رانیتیدین (Zantac) ، فاموتیدین (Pepcid) و سایمتیدین (Tagamet).

ورزش ملایم و با حرکات کم می تواند برای مبتلایان به ریفلاکس اسید کاملاً مفید باشد. فعالیت هایی مانند پیاده روی ، دویدن خیلی سبک ، یوگا ، دوچرخه ثابت یا شنا همه گزینه های خوبی هستند. عمدتا این ورزش ها می تواند به شما کمک کند مقداری وزن کم کنید و علائم مرتبط با ریفلاکس اسید معده را کاهش دهید.

رفلاکس معده یا gastroesophageal reflux disease

بیماری ریفلاکس معده (GERD) نوعی اختلال گوارشی است که در صورت برگشت اسیدهای معده اسیدی یا غذا و مایعات از معده به مری ایجاد می شود. ریفلاکس افراد در هر سنی را تحت تأثیر قرار می دهد - از نوزاد تا بزرگسال. افراد مبتلا به آسم در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به GERD قرار دارند.بازگشت اسید به مری یا واشاریدگی معده‌ای مروی یا ریفلاکس گاستروازوفاژیال که در میان مردم به نام ترش کردن شناخته می‌شود به معنی آسیب‌های موکوزی و نشانه‌های مزمن در اثر بازگشت غیرعادی محتویات و اسید معده به مری است. نشانه‌های متداول بازگشت معده‌ای مروی سوزش سر دل، درد قفسه سینه (پشت جناغ) و بوی بد دهان و احساس ترش کردن است. یک پنجم ایرانی‌ها مبتلا به واشاریدگی معده هستند، یعنی حداقل هفته‌ای یک یا دو بار ترش می‌کنند. علل مختلفی مانند شل بودن اسفنگتر تحتانی مری یا زیاد بودن دفعات شل شدن این اسفنگتر یا ضعف مکانیسمهای دفاعی انتهای مری موجب این آسیب می‌شود. در واقع تغییرات دائمی یا ناپایدار در مانع بین معده و مری موجب این بیماری می‌شود. افرادی که اضافه وزن دارند، وعده‌های غذایی حجیم می‌خورند، لباسهای تنگ می‌پوشند یا سیگار می‌کشند بیشتر در معرض خطر هستند. GERD در اثر ریفلاکس مکرر اسید ایجاد می شود. هنگام بلع ، یک نوار عضلانی دایره ای در اطراف مری (اسفنکتر تحتانی مری) شل می شود و اجازه می دهد مواد غذایی و مایعات به معده شما بریزند. سپس اسفنکتر دوباره بسته می شود.

نشانه‌ها و علایم

• علایم متداول عبارتند از:
• سوزش سردل و جناغ سینه
• استفراغ
• نارسایی بلع
• علایم کمتر متداول نیز عبارتند از:
• درد در هنگام بلع
• ،ترشح بیش از حد بزاق که در پاسخ به اسید معده توسط عصب واگ تحریک میشود
• حالت تهوع
• درد در محل قفسهٔ سینه
• سرفه یا تشدید آسم

درمان دارویی ریفلاکس با آنتی اسید، مهارکننده پمپ هیدروژنی مانند پنتوپرازول وامپرازول و داروهای افزایش دهنده تون عضلانی اسفنگتر تحتانی مری مانند دومپریدون و متوکلوپرامید و سیزاپراید است. نوشیدنی‌ها و خوراکی‌های دارای کافئین یا دارای اسید مثل کاکائو، قهوه، چای، نوشابه‌های گازدار و مرکبات (پرتقال، لیموترش و ...) باعث تشدید این بیماری می‌شود. همچنین مصرف الکل، کشیدن سیگار، مصرف مواد مخدر، دراز کشیدن بعد از غذا، مصرف حجم زیادی از مایعات همراه با غذا و مصرف غذاهای چرب، برگشت اسید را تشدید می‌کند. بیماران همچنین باید از مصرف غذاهای تند و سبزیجاتی مثل پیاز، سیر و نعناع اجتناب کنند. بالا بردن ارتفاع بالاتنه بدن نسبت به پایین‌تنه هنگام دراز کشیدن و خواب می‌تواند از برگشت اسید معده به مری جلوگیری کند. همچنین نبایستی کمربند و لباس تنگ پوشید.

چند روش برای تسکین ریفلاکس اسید بدون دارو

• کم و آهسته بخورید. وقتی معده بسیار پر باشد ، می تواند ریفلاکس بیشتری به مری داشته باشد. 
• از مصرف غذاهای مضر خودداری کنید.
• نوشیدنی های گازدار ننوشید.
• بعد از خوردن غذا بیدار بمانید.
• خیلی سریع حرکت نکنید.
• روی شکم نخوابید.
• در صورت توصیه وزن کم کنید.
• اگر سیگار می کشید ، آن را ترک کنید.

هنگام ابتلا به ریفلاکس از مصرف چه غذاهایی باید خودداری کرد؟

غذاهای محرک معمول برای افرادی که دچار ریفلاکس هستند:

حلقه های سرخ شده و پیاز.
محصولات لبنی پرچرب ، مانند کره ، شیر کامل ، پنیر معمولی و خامه ترش.
برش های چرب یا سرخ شده گوشت گاو ، گوشت خوک یا گوشت بره.
چربی بیکن ، چربی ژامبون و گوشت خوک.
دسرها یا میان وعده هایی مانند بستنی و چیپس سیب زمینی.
پرخوری نکنید .
کاهش وزن .
از رژیم کم کربوهیدرات پیروی کنید.
مصرف الکل خود را محدود کنید.
زیاد قهوه ننوشید.
ادامس جویدن.
از پیاز خام خودداری کنید.
مصرف نوشیدنی های گازدار را محدود کنید.

اگرچه تحقیقات درباره رفلاکس عسل و اسید محدود است ، اما هنوز هم یک روش ایمن و موثر برای درمان ریفلاکس اسید در نظر گرفته می شود. اگر تصمیم دارید عسل را امتحان کنید ، به یاد داشته باشید: یک دوز معمول حدود یک قاشق چای خوری در روز است. عسل می تواند بر میزان قند خون شما تأثیر بگذارد.
زنجبیل به طور طبیعی ضد التهاب است ، و یک درمان طبیعی برای مشکلات دستگاه گوارش است ، به همین دلیل بسیاری از افراد در حالت تهوع از زنجبیل استفاده می کنند. برای تسکین علائم ریفلاکس اسید می توانید تقریباً به هر چیزی زنجبیل رنده شده اضافه کنید!

چه میوه ای برای ریفلاکس اسید مفید است؟ خربزه - هندوانه ، طالبی و عسل همه میوه های کم اسیدی هستند که از بهترین مواد غذایی برای ریفلاکس اسید هستند. بلغور جو دوسر - این استاندارد صبحانه دلپذیر ، سیرکننده ، دلچسب و سالم ، برای ناهار نیز جواب می دهد.

آیا ماست انتخاب خوبی است؟ ماستی که خیلی ترش هم نباشد برای ریفلاکس اسید بسیار عالی است ، به دلیل پروبیوتیک هایی که به نرمال شدن عملکرد روده کمک می کنند. ماست همچنین پروتئین را تأمین می کند و ناراحتی معده را تسکین می دهد و اغلب احساس خنک سازی می کند

آیا سرکه سیب برای ریفلاکس اسید مفید است؟
ممکن است برای تسکین علائم ریفلاکس اسید از سرکه سیب استفاده کنید ، اما هیچ تضمینی وجود ندارد که موثر باشد. تصور می شود این داروی خانگی با خنثی سازی اسید معده به تعادل pH معده شما کمک می کند. به طور کلی مصرف مقدار کمی سرکه سیب بی خطر است. آن را با آب رقیق کنید.

غذاهایی که ممکن است به کاهش علائم شما کمک کنند:

• سبزیجات سبزیجات به طور طبیعی چربی و قند کمی دارند و به کاهش اسید معده کمک می کنند. 
• زنجبیل
• بلغور جو دوسر
• میوه های به جز مرکبات
• گوشت بدون چربی و غذاهای دریایی
• سفیده تخم مرغ
• چربی های سالم

آیا نان برای ریفلاکس اسید مفید است؟
غلات کامل - فیبر بالا ، غلات کامل مانند برنج قهوه ای ، بلغور جو دوسر و نان های سبوس دار به جلوگیری از علائم ریفلاکس اسید کمک می کنند. آنها منبع خوبی از فیبر هستند و ممکن است به جذب اسید معده کمک کنند.
سریعترین راه برای بهبود اسیدیته چیست؟
 سعی کنید از ترشی ها ، غذاهای دودی تند و پر ادویه ، سرکه های تند و غیره پرهیز کنید - مقداری برگ نعنا را در آب بجوشانید و بعد از غذا یک لیوان از آن بنوشید. - مکیدن یک تکه گل میخک یکی دیگر از درمان های موثر است. - موز ، بادام و ماست همه برای تسکین فوری اسیدیته شناخته شده اند.

چه ویتامین هایی می توانید برای ریفلاکس اسید مصرف کنید؟

ویتامین های A ، C و E
GERD نوعی پیشرفته از ریفلاکس معده است. نتایج نشان داد که مصرف ویتامین های A ، C و E از طریق میوه ها ، سبزیجات و مکمل های ویتامین ممکن است به جلوگیری از GERD و عوارض آن کمک کند. شرکت کنندگان در یک مطالعه که میوه و سبزیجات بیشتری مصرف کردند ، علائم کمتری از ریفلاکس اسید را تجربه کردند.

چه چیزی می توانم به جای امپرازول استفاده کنم؟
اینها شامل مهارکننده های پمپ پروتون مانند esomeprazole (Nexium) ، امپرازول (Prilosec) ، pantoprazole (Protonix) و lansoprazole (Prevacid) است. سایر آنتی اسیدها مانند Maalox ، Mylanta و Tums هستند. و آنتاگونیست های گیرنده های H2 (هیستامین) مانند رانیتیدین (Zantac) ، فاموتیدین (Pepcid) و سایمتیدین (Tagamet).

ورزش ملایم و با حرکات کم می تواند برای مبتلایان به ریفلاکس اسید کاملاً مفید باشد. فعالیت هایی مانند پیاده روی ، دویدن خیلی سبک ، یوگا ، دوچرخه ثابت یا شنا همه گزینه های خوبی هستند. عمدتا این ورزش ها می تواند به شما کمک کند مقداری وزن کم کنید و علائم مرتبط با ریفلاکس اسید معده را کاهش دهید.

رفلاکس معده یا gastroesophageal reflux disease

بیماری ریفلاکس معده (GERD) نوعی اختلال گوارشی است که در صورت برگشت اسیدهای معده اسیدی یا غذا و مایعات از معده به مری ایجاد می شود. ریفلاکس افراد در هر سنی را تحت تأثیر قرار می دهد - از نوزاد تا بزرگسال. افراد مبتلا به آسم در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به GERD قرار دارند.بازگشت اسید به مری یا واشاریدگی معده‌ای مروی یا ریفلاکس گاستروازوفاژیال که در میان مردم به نام ترش کردن شناخته می‌شود به معنی آسیب‌های موکوزی و نشانه‌های مزمن در اثر بازگشت غیرعادی محتویات و اسید معده به مری است. نشانه‌های متداول بازگشت معده‌ای مروی سوزش سر دل، درد قفسه سینه (پشت جناغ) و بوی بد دهان و احساس ترش کردن است. یک پنجم ایرانی‌ها مبتلا به واشاریدگی معده هستند، یعنی حداقل هفته‌ای یک یا دو بار ترش می‌کنند. علل مختلفی مانند شل بودن اسفنگتر تحتانی مری یا زیاد بودن دفعات شل شدن این اسفنگتر یا ضعف مکانیسمهای دفاعی انتهای مری موجب این آسیب می‌شود. در واقع تغییرات دائمی یا ناپایدار در مانع بین معده و مری موجب این بیماری می‌شود. افرادی که اضافه وزن دارند، وعده‌های غذایی حجیم می‌خورند، لباسهای تنگ می‌پوشند یا سیگار می‌کشند بیشتر در معرض خطر هستند. GERD در اثر ریفلاکس مکرر اسید ایجاد می شود. هنگام بلع ، یک نوار عضلانی دایره ای در اطراف مری (اسفنکتر تحتانی مری) شل می شود و اجازه می دهد مواد غذایی و مایعات به معده شما بریزند. سپس اسفنکتر دوباره بسته می شود.

نشانه‌ها و علایم

• علایم متداول عبارتند از:
• سوزش سردل و جناغ سینه
• استفراغ
• نارسایی بلع
• علایم کمتر متداول نیز عبارتند از:
• درد در هنگام بلع
• ،ترشح بیش از حد بزاق که در پاسخ به اسید معده توسط عصب واگ تحریک میشود
• حالت تهوع
• درد در محل قفسهٔ سینه
• سرفه یا تشدید آسم

درمان دارویی ریفلاکس با آنتی اسید، مهارکننده پمپ هیدروژنی مانند پنتوپرازول وامپرازول و داروهای افزایش دهنده تون عضلانی اسفنگتر تحتانی مری مانند دومپریدون و متوکلوپرامید و سیزاپراید است. نوشیدنی‌ها و خوراکی‌های دارای کافئین یا دارای اسید مثل کاکائو، قهوه، چای، نوشابه‌های گازدار و مرکبات (پرتقال، لیموترش و ...) باعث تشدید این بیماری می‌شود. همچنین مصرف الکل، کشیدن سیگار، مصرف مواد مخدر، دراز کشیدن بعد از غذا، مصرف حجم زیادی از مایعات همراه با غذا و مصرف غذاهای چرب، برگشت اسید را تشدید می‌کند. بیماران همچنین باید از مصرف غذاهای تند و سبزیجاتی مثل پیاز، سیر و نعناع اجتناب کنند. بالا بردن ارتفاع بالاتنه بدن نسبت به پایین‌تنه هنگام دراز کشیدن و خواب می‌تواند از برگشت اسید معده به مری جلوگیری کند. همچنین نبایستی کمربند و لباس تنگ پوشید.

چند روش برای تسکین ریفلاکس اسید بدون دارو

• کم و آهسته بخورید. وقتی معده بسیار پر باشد ، می تواند ریفلاکس بیشتری به مری داشته باشد. 
• از مصرف غذاهای مضر خودداری کنید.
• نوشیدنی های گازدار ننوشید.
• بعد از خوردن غذا بیدار بمانید.
• خیلی سریع حرکت نکنید.
• روی شکم نخوابید.
• در صورت توصیه وزن کم کنید.
• اگر سیگار می کشید ، آن را ترک کنید.

هنگام ابتلا به ریفلاکس از مصرف چه غذاهایی باید خودداری کرد؟

غذاهای محرک معمول برای افرادی که دچار ریفلاکس هستند:

حلقه های سرخ شده و پیاز.
محصولات لبنی پرچرب ، مانند کره ، شیر کامل ، پنیر معمولی و خامه ترش.
برش های چرب یا سرخ شده گوشت گاو ، گوشت خوک یا گوشت بره.
چربی بیکن ، چربی ژامبون و گوشت خوک.
دسرها یا میان وعده هایی مانند بستنی و چیپس سیب زمینی.
پرخوری نکنید .
کاهش وزن .
از رژیم کم کربوهیدرات پیروی کنید.
مصرف الکل خود را محدود کنید.
زیاد قهوه ننوشید.
ادامس جویدن.
از پیاز خام خودداری کنید.
مصرف نوشیدنی های گازدار را محدود کنید.

اگرچه تحقیقات درباره رفلاکس عسل و اسید محدود است ، اما هنوز هم یک روش ایمن و موثر برای درمان ریفلاکس اسید در نظر گرفته می شود. اگر تصمیم دارید عسل را امتحان کنید ، به یاد داشته باشید: یک دوز معمول حدود یک قاشق چای خوری در روز است. عسل می تواند بر میزان قند خون شما تأثیر بگذارد.
زنجبیل به طور طبیعی ضد التهاب است ، و یک درمان طبیعی برای مشکلات دستگاه گوارش است ، به همین دلیل بسیاری از افراد در حالت تهوع از زنجبیل استفاده می کنند. برای تسکین علائم ریفلاکس اسید می توانید تقریباً به هر چیزی زنجبیل رنده شده اضافه کنید!

چه میوه ای برای ریفلاکس اسید مفید است؟ خربزه - هندوانه ، طالبی و عسل همه میوه های کم اسیدی هستند که از بهترین مواد غذایی برای ریفلاکس اسید هستند. بلغور جو دوسر - این استاندارد صبحانه دلپذیر ، سیرکننده ، دلچسب و سالم ، برای ناهار نیز جواب می دهد.

آیا ماست انتخاب خوبی است؟ ماستی که خیلی ترش هم نباشد برای ریفلاکس اسید بسیار عالی است ، به دلیل پروبیوتیک هایی که به نرمال شدن عملکرد روده کمک می کنند. ماست همچنین پروتئین را تأمین می کند و ناراحتی معده را تسکین می دهد و اغلب احساس خنک سازی می کند

آیا سرکه سیب برای ریفلاکس اسید مفید است؟
ممکن است برای تسکین علائم ریفلاکس اسید از سرکه سیب استفاده کنید ، اما هیچ تضمینی وجود ندارد که موثر باشد. تصور می شود این داروی خانگی با خنثی سازی اسید معده به تعادل pH معده شما کمک می کند. به طور کلی مصرف مقدار کمی سرکه سیب بی خطر است. آن را با آب رقیق کنید.

غذاهایی که ممکن است به کاهش علائم شما کمک کنند:

• سبزیجات سبزیجات به طور طبیعی چربی و قند کمی دارند و به کاهش اسید معده کمک می کنند. 
• زنجبیل
• بلغور جو دوسر
• میوه های به جز مرکبات
• گوشت بدون چربی و غذاهای دریایی
• سفیده تخم مرغ
• چربی های سالم

آیا نان برای ریفلاکس اسید مفید است؟
غلات کامل - فیبر بالا ، غلات کامل مانند برنج قهوه ای ، بلغور جو دوسر و نان های سبوس دار به جلوگیری از علائم ریفلاکس اسید کمک می کنند. آنها منبع خوبی از فیبر هستند و ممکن است به جذب اسید معده کمک کنند.
سریعترین راه برای بهبود اسیدیته چیست؟
 سعی کنید از ترشی ها ، غذاهای دودی تند و پر ادویه ، سرکه های تند و غیره پرهیز کنید - مقداری برگ نعنا را در آب بجوشانید و بعد از غذا یک لیوان از آن بنوشید. - مکیدن یک تکه گل میخک یکی دیگر از درمان های موثر است. - موز ، بادام و ماست همه برای تسکین فوری اسیدیته شناخته شده اند.

چه ویتامین هایی می توانید برای ریفلاکس اسید مصرف کنید؟

ویتامین های A ، C و E
GERD نوعی پیشرفته از ریفلاکس معده است. نتایج نشان داد که مصرف ویتامین های A ، C و E از طریق میوه ها ، سبزیجات و مکمل های ویتامین ممکن است به جلوگیری از GERD و عوارض آن کمک کند. شرکت کنندگان در یک مطالعه که میوه و سبزیجات بیشتری مصرف کردند ، علائم کمتری از ریفلاکس اسید را تجربه کردند.

چه چیزی می توانم به جای امپرازول استفاده کنم؟
اینها شامل مهارکننده های پمپ پروتون مانند esomeprazole (Nexium) ، امپرازول (Prilosec) ، pantoprazole (Protonix) و lansoprazole (Prevacid) است. سایر آنتی اسیدها مانند Maalox ، Mylanta و Tums هستند. و آنتاگونیست های گیرنده های H2 (هیستامین) مانند رانیتیدین (Zantac) ، فاموتیدین (Pepcid) و سایمتیدین (Tagamet).

ورزش ملایم و با حرکات کم می تواند برای مبتلایان به ریفلاکس اسید کاملاً مفید باشد. فعالیت هایی مانند پیاده روی ، دویدن خیلی سبک ، یوگا ، دوچرخه ثابت یا شنا همه گزینه های خوبی هستند. عمدتا این ورزش ها می تواند به شما کمک کند مقداری وزن کم کنید و علائم مرتبط با ریفلاکس اسید معده را کاهش دهید.

رفلاکس معده یا gastroesophageal reflux disease

بیماری ریفلاکس معده (GERD) نوعی اختلال گوارشی است که در صورت برگشت اسیدهای معده اسیدی یا غذا و مایعات از معده به مری ایجاد می شود. ریفلاکس افراد در هر سنی را تحت تأثیر قرار می دهد - از نوزاد تا بزرگسال. افراد مبتلا به آسم در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به GERD قرار دارند.بازگشت اسید به مری یا واشاریدگی معده‌ای مروی یا ریفلاکس گاستروازوفاژیال که در میان مردم به نام ترش کردن شناخته می‌شود به معنی آسیب‌های موکوزی و نشانه‌های مزمن در اثر بازگشت غیرعادی محتویات و اسید معده به مری است. نشانه‌های متداول بازگشت معده‌ای مروی سوزش سر دل، درد قفسه سینه (پشت جناغ) و بوی بد دهان و احساس ترش کردن است. یک پنجم ایرانی‌ها مبتلا به واشاریدگی معده هستند، یعنی حداقل هفته‌ای یک یا دو بار ترش می‌کنند. علل مختلفی مانند شل بودن اسفنگتر تحتانی مری یا زیاد بودن دفعات شل شدن این اسفنگتر یا ضعف مکانیسمهای دفاعی انتهای مری موجب این آسیب می‌شود. در واقع تغییرات دائمی یا ناپایدار در مانع بین معده و مری موجب این بیماری می‌شود. افرادی که اضافه وزن دارند، وعده‌های غذایی حجیم می‌خورند، لباسهای تنگ می‌پوشند یا سیگار می‌کشند بیشتر در معرض خطر هستند. GERD در اثر ریفلاکس مکرر اسید ایجاد می شود. هنگام بلع ، یک نوار عضلانی دایره ای در اطراف مری (اسفنکتر تحتانی مری) شل می شود و اجازه می دهد مواد غذایی و مایعات به معده شما بریزند. سپس اسفنکتر دوباره بسته می شود.

نشانه‌ها و علایم

• علایم متداول عبارتند از:
• سوزش سردل و جناغ سینه
• استفراغ
• نارسایی بلع
• علایم کمتر متداول نیز عبارتند از:
• درد در هنگام بلع
• ،ترشح بیش از حد بزاق که در پاسخ به اسید معده توسط عصب واگ تحریک میشود
• حالت تهوع
• درد در محل قفسهٔ سینه
• سرفه یا تشدید آسم

درمان دارویی ریفلاکس با آنتی اسید، مهارکننده پمپ هیدروژنی مانند پنتوپرازول وامپرازول و داروهای افزایش دهنده تون عضلانی اسفنگتر تحتانی مری مانند دومپریدون و متوکلوپرامید و سیزاپراید است. نوشیدنی‌ها و خوراکی‌های دارای کافئین یا دارای اسید مثل کاکائو، قهوه، چای، نوشابه‌های گازدار و مرکبات (پرتقال، لیموترش و ...) باعث تشدید این بیماری می‌شود. همچنین مصرف الکل، کشیدن سیگار، مصرف مواد مخدر، دراز کشیدن بعد از غذا، مصرف حجم زیادی از مایعات همراه با غذا و مصرف غذاهای چرب، برگشت اسید را تشدید می‌کند. بیماران همچنین باید از مصرف غذاهای تند و سبزیجاتی مثل پیاز، سیر و نعناع اجتناب کنند. بالا بردن ارتفاع بالاتنه بدن نسبت به پایین‌تنه هنگام دراز کشیدن و خواب می‌تواند از برگشت اسید معده به مری جلوگیری کند. همچنین نبایستی کمربند و لباس تنگ پوشید.

چند روش برای تسکین ریفلاکس اسید بدون دارو

• کم و آهسته بخورید. وقتی معده بسیار پر باشد ، می تواند ریفلاکس بیشتری به مری داشته باشد. 
• از مصرف غذاهای مضر خودداری کنید.
• نوشیدنی های گازدار ننوشید.
• بعد از خوردن غذا بیدار بمانید.
• خیلی سریع حرکت نکنید.
• روی شکم نخوابید.
• در صورت توصیه وزن کم کنید.
• اگر سیگار می کشید ، آن را ترک کنید.

هنگام ابتلا به ریفلاکس از مصرف چه غذاهایی باید خودداری کرد؟

غذاهای محرک معمول برای افرادی که دچار ریفلاکس هستند:

حلقه های سرخ شده و پیاز.
محصولات لبنی پرچرب ، مانند کره ، شیر کامل ، پنیر معمولی و خامه ترش.
برش های چرب یا سرخ شده گوشت گاو ، گوشت خوک یا گوشت بره.
چربی بیکن ، چربی ژامبون و گوشت خوک.
دسرها یا میان وعده هایی مانند بستنی و چیپس سیب زمینی.
پرخوری نکنید .
کاهش وزن .
از رژیم کم کربوهیدرات پیروی کنید.
مصرف الکل خود را محدود کنید.
زیاد قهوه ننوشید.
ادامس جویدن.
از پیاز خام خودداری کنید.
مصرف نوشیدنی های گازدار را محدود کنید.

اگرچه تحقیقات درباره رفلاکس عسل و اسید محدود است ، اما هنوز هم یک روش ایمن و موثر برای درمان ریفلاکس اسید در نظر گرفته می شود. اگر تصمیم دارید عسل را امتحان کنید ، به یاد داشته باشید: یک دوز معمول حدود یک قاشق چای خوری در روز است. عسل می تواند بر میزان قند خون شما تأثیر بگذارد.
زنجبیل به طور طبیعی ضد التهاب است ، و یک درمان طبیعی برای مشکلات دستگاه گوارش است ، به همین دلیل بسیاری از افراد در حالت تهوع از زنجبیل استفاده می کنند. برای تسکین علائم ریفلاکس اسید می توانید تقریباً به هر چیزی زنجبیل رنده شده اضافه کنید!

چه میوه ای برای ریفلاکس اسید مفید است؟ خربزه - هندوانه ، طالبی و عسل همه میوه های کم اسیدی هستند که از بهترین مواد غذایی برای ریفلاکس اسید هستند. بلغور جو دوسر - این استاندارد صبحانه دلپذیر ، سیرکننده ، دلچسب و سالم ، برای ناهار نیز جواب می دهد.

آیا ماست انتخاب خوبی است؟ ماستی که خیلی ترش هم نباشد برای ریفلاکس اسید بسیار عالی است ، به دلیل پروبیوتیک هایی که به نرمال شدن عملکرد روده کمک می کنند. ماست همچنین پروتئین را تأمین می کند و ناراحتی معده را تسکین می دهد و اغلب احساس خنک سازی می کند

آیا سرکه سیب برای ریفلاکس اسید مفید است؟
ممکن است برای تسکین علائم ریفلاکس اسید از سرکه سیب استفاده کنید ، اما هیچ تضمینی وجود ندارد که موثر باشد. تصور می شود این داروی خانگی با خنثی سازی اسید معده به تعادل pH معده شما کمک می کند. به طور کلی مصرف مقدار کمی سرکه سیب بی خطر است. آن را با آب رقیق کنید.

غذاهایی که ممکن است به کاهش علائم شما کمک کنند:

• سبزیجات سبزیجات به طور طبیعی چربی و قند کمی دارند و به کاهش اسید معده کمک می کنند. 
• زنجبیل
• بلغور جو دوسر
• میوه های به جز مرکبات
• گوشت بدون چربی و غذاهای دریایی
• سفیده تخم مرغ
• چربی های سالم

آیا نان برای ریفلاکس اسید مفید است؟
غلات کامل - فیبر بالا ، غلات کامل مانند برنج قهوه ای ، بلغور جو دوسر و نان های سبوس دار به جلوگیری از علائم ریفلاکس اسید کمک می کنند. آنها منبع خوبی از فیبر هستند و ممکن است به جذب اسید معده کمک کنند.
سریعترین راه برای بهبود اسیدیته چیست؟
 سعی کنید از ترشی ها ، غذاهای دودی تند و پر ادویه ، سرکه های تند و غیره پرهیز کنید - مقداری برگ نعنا را در آب بجوشانید و بعد از غذا یک لیوان از آن بنوشید. - مکیدن یک تکه گل میخک یکی دیگر از درمان های موثر است. - موز ، بادام و ماست همه برای تسکین فوری اسیدیته شناخته شده اند.

چه ویتامین هایی می توانید برای ریفلاکس اسید مصرف کنید؟

ویتامین های A ، C و E
GERD نوعی پیشرفته از ریفلاکس معده است. نتایج نشان داد که مصرف ویتامین های A ، C و E از طریق میوه ها ، سبزیجات و مکمل های ویتامین ممکن است به جلوگیری از GERD و عوارض آن کمک کند. شرکت کنندگان در یک مطالعه که میوه و سبزیجات بیشتری مصرف کردند ، علائم کمتری از ریفلاکس اسید را تجربه کردند.

چه چیزی می توانم به جای امپرازول استفاده کنم؟
اینها شامل مهارکننده های پمپ پروتون مانند esomeprazole (Nexium) ، امپرازول (Prilosec) ، pantoprazole (Protonix) و lansoprazole (Prevacid) است. سایر آنتی اسیدها مانند Maalox ، Mylanta و Tums هستند. و آنتاگونیست های گیرنده های H2 (هیستامین) مانند رانیتیدین (Zantac) ، فاموتیدین (Pepcid) و سایمتیدین (Tagamet).

ورزش ملایم و با حرکات کم می تواند برای مبتلایان به ریفلاکس اسید کاملاً مفید باشد. فعالیت هایی مانند پیاده روی ، دویدن خیلی سبک ، یوگا ، دوچرخه ثابت یا شنا همه گزینه های خوبی هستند. عمدتا این ورزش ها می تواند به شما کمک کند مقداری وزن کم کنید و علائم مرتبط با ریفلاکس اسید معده را کاهش دهید.

دستگاه گوارش

دستگاه گُوارش یکی از دستگاه‌های فعال در بدن انسان و بعضی از جانداران است. این دستگاه در انسان و مهره‌داران به صورت لولهٔ گوارشی، و در جانوران تکامل نیافته مثل اسفنجها یا کیسه‌تنان به صورت کیسهٔ گوارشی وجود دارد. باید توجه داشت که دستگاه گوارش در جانوران براساس نوع غذایی که می‌خورند به شکل‌های مختلفی وجود دارد. اما به طور کلی دستگاه گوارش آن‌ها از چهار بخش بلع، گوارش، جذب و دفع تشکیل شده‌است. بعضی از جانوران که به صورت انگل زندگی می‌کنند مانند کرم کدو اصلاً دستگاه گوارش ندارند و به طور مستقیم و با عمل انتشار مواد غذایی تجزیه شده را از طریق پوست وارد بدن خود کرده و مورد استفادهٔ سلولهای خود قرار می‌دهند (مثل کرم کدو).

دستگاه گوارش انسان که از دهان تا مقعد امتداد دارد، از لولهٔ گوارشی و غده‌های گوارشی تشکیل شده‌است و حدود هفت متر طول دارد. غدد گوارشی شامل غده‌های بزاقی، غده‌های دیوارهٔ معده و روده، پانکرآس و کبد است. لولهٔ گوارشی نیز شامل دهان، حلق، سرخ‌نای (مِری)، معده، رودهٔ باریک، رودهٔ بزرگ و راست‌روده می‌شود. هر چیزی که وارد معده می‌شود با آنزیم‌های درون معده مخلوط می‌گردد تا با اجزا ساده‌تری تجزیه شود. سپس این مخلوط از معده خارج شده و به روده‌ها می‌رود تا از آنجا، مواد غذایی تجزیه شده جذب جریان خون شوند. مواد غذایی تجزیه شده از طریق جریان خون به سرتاسر بدن می‌روند و در اختیار یاخته‌های بدن قرار می‌گیرند تا در آنها مصرف شده و یا ذخیره شوند. اجزای غذایی که جذب نمی‌شوند از بدن دفع می‌گردند (از طریق مدفوع).